Gdybym w dwóch słowach miała zawrzeć to, co można odnaleźć na najnowszym krążku Lykke Li, powiedziałabym, że są to "żywe emocje". Choć album, zatytułowany I Never Learn ukaże się 5 maja, to do sieci trafił już przedpremierowy odsłuch. Nie od dziś wiadomo, że Szwedka nie stroni od tematów miłości, samotności, czy kobiecych frustracji. Jednak to, co niesie ze sobą nowa płyta artystki jest dalekie od tego, co zdążyliśmy już poznać do tej pory. Przynajmniej w moim odczuciu. Na taki odbiór na pewno wpływa fakt, iż parę kawałków powstało w efekcie niedawnego rozpadu związku Szwedki. Myślę jednak, że to nie zbieg wydarzeń tworzy ten album tak emocjonalnym, a raczej zdolność artystki do wyrażania siebie poprzez swoją twórczość. Lykke Li w wyśpiewywanych przez siebie tekstach jest po prostu autentyczna. To wartość, której może pozazdrościć jej niejeden wokalista. Jako, że my - odbiorcy - lubujemy się w artystach, z których twórczością możemy się utożsamić, to też Lykke na dobre oczarowała nasze muzyczne serca.

Ciężko więc pisać tu o czymś innym, niż miłosnym zawodzie, czy poczuciu winy. Nie powinniśmy jednak czuć się oszukani, bowiem artystka wyraźnie zapowiedziała, czego możemy się spodziewać. To, czego mi osobiście brakuje na płycie to rytmy z takich kawałków jak I'm Good, I'm Gone, przy których można było się trochę poruszać. Nie ma to jednak wpływu na moją chęć zasięgnięcia po album do sklepu.

PF